غرفه­ی آخر  مارس 2008

 شعری از

سوسن احمد گلی

 من می­شوم

 

شبی که شعله­ی آتش

به گیسوانم نشسته باشد!

دلم به شوری

تنم به شوقی

سرم به دار بلند شما

سلام گفته باشد!

 

امروز

امروز از زهِ  کمانِ دیروز

به سمتِ روشن فردا

بی دل

بی پروا

پریده  باشد!

 

این پیکرِ خسته

این صدای تنگِ در گلو بسته

از حصار

از تیر زخم­  نگاه شما

رسته باشد!

 

پای برهنه درآستانه­ی شب

سیاووشی درون شعله­ می­شوم

سمندری

در شوق سوختن

شرابی

در پیاله­ی مست می­شوم

 

من آسمانی پر از ستاره

خورشید و ماه می­شوم

امواج درخشنده­ی نور

در آینه­ی برگ

من صبح

بیدار می­شوم!

 

آبشار می­شوم

جاری ز شیب تند صخره­­ها

در قلبِ خشکِ دشت­ها

سرریز و پر جنون

رود می­شوم

آب می­شوم

خاک می­شوم

من از درون زمین

دوباره سبز می­شوم

دوباره سبز می­شوم

تکرار می­شوم

تکرار در درون هزار هزار شقایق سرخ

هزارلاله­ی زرد و بنفش

روییده بر بلندای کوه

سبز برگ درخت می­شوم

 

پرنده­ای آوازخوان

چون باد

 مهاجر

رونده بر هر بام و کوی

شیدایی

شور

بهار می­شوم!

 

من خانه­ای

دیوار نه!

بی دار و بی در می­شوم!

 

من می­شوم!

من می­شوم!

 

شهریور86

 بالای صفحه
© 2008 by Maliheh Tirehgol. 
To Editor: ghorfeh@mtirehgol.com For Technical Support: techsup@mtirehgol.com
This page was last updated on 06/29/2008 .