غرفه­ی آخر، ژوئن 2005 (شعر)

علیرضا زرّین

تا ذرّه­ای زرّ

پتک می زنم و می کاوم تا شاید رگه­ای الماس بیابم

غوطه می­خورم تا اعماق تا مرواریدی کوچک صید کنم

غربال می­کنم و می­شویم تا ذرّّه­ای زر در ته جام بماند

می­نوشم و مدهوش می­شوم تا دُردی بر پیاله بماسد

کم کم، ذرّه ذرّه، روز به روز می­نویسم

تا شاید مصراعی شعر زاییده شود.

Copyright © 2005 Ali Zarrin

بالای صفحه