علی طبیب زاده

ای کاش من جای تو بودم

چندی به گوشه ی عزلت خزيده اند
قومی به اواسطِ راه ِ قير گون،
دستی به آسمان
آن يک به سوگ نشسته زمان را
                                      چه بی دليل
وآن ديگری به تماشا،
ميان مه،
مبهوت و پر اميد
در قابِ يک خيال
رؤيای يک سوار
از پيچ ِ انتظار
با قامت صبور اساطيری اش ، که باز
از پشتِ ريشه ها
سر می زند برون
هر کس به طريقی به دست و پای
ريسمان ِ بند و اسارت نهاده است
گردونه ی زمان،
                      اما به صد سبب،
بر پاشنه ی هر روزه اش گذر کند
فرجام کار هر يک ازاين فسانه ها
در راس هر طريق،
چون انتها- کلام،
چشمش به يک نگاه
اما دوباره
              باز
شخصی به صد نياز
گويد به ديگری:
ای کاش من جای تو بودم
                               تو جای من!

بالاي صفحه

2005 by Maliheh Tirehgol. 
To Editor: ghorfeh@mtirehgol.com For Technical Support: techsup@mtirehgol.com
This page was last updated on 09/16/2016 .