تک به تک شبیه­اند

دریا

کدام پای قاچ شده را

به ساحل برگردانده است

که همگی در تاریکی

گرد آمده­ایم

تا آب

از اضطراب بیاساید.

 

نگاه کن

چه­قدر انگور از خوشه

جدا مانده است.

شراب­خانه­ای که

همه­ی ابرهای مصروع را در خود حمل می­کند

آه….

سیلوهای خالی

آفتاب بعدی از کدام نواحی سرمی­کشد

با این پرده-دود وحشی

که واحه­ها را پوشانده­ست

خانه را پوشانده­ست

نام­ها را پوشانده­ست

و از صدای وحشت قطع نمی­شود

 

برابرم

 پوستری را در Sepulveda آویزان کرده­اند

غرقه در گل

با فرشتگانی که

از ما

می­خواهند

به تماشا

برویم.

می­گویم:

صف­های موازی را رعایت کنید

و دائم کبریت بزنید

تا آب­زده­ها را

شناسایی کنیم.

 

مهره به مهره

استخوان­ها را بو می­کشم

این کیست؟

می­گوید:

مپرس

تک به تک شبیه­اند

حتا رد ِ پاهاشان تغییر نکرده است

از آبخیزی که رژه­ی گل­ها را متمایز می­کند

مرگ شمردنی نیست.

فقط کیسه­های پلاستیکی را

اضافه کن

درست اضافه کن

از کودک

تا پیر

که با موج می­روید

انگار به مراسم قربانی دعوت شده­ام

با حلولی ناقص

از زندگی

به هنگامی که دقایق خاموشی را

نواخته­اند

تا جهان

میلادی را

شادباش بگوید.

دسامبر 2004

بالاي صفحه