زیبا کرباسی

کُلاژ 8 *

 صدا صدا لرزه می گیرد صدا

هوا هوا لرزه می گیرد هوا

صدا شعله می گیرد آتش می شود

برهنه در آتش می چرخم می چرخم می چرخد صدا

 (پاره ای از شعر جیز، کتاب ِ جیز زیبا کرباسی)

 

 صدا   صدا    حتا اگر چروک بخورد صدا

هوا مچاله شود

نفس بشکند

بریزد نام عزیزت حرف به حرف       به حرف نیاید

زمین گیر شود

گیر بیافتد

 زبان در دهانم آتش آتش نچرخد

لرزه لرزه بلرزد اینجا با من و یخ بزند بی نامت    نامه را کی آغاز می کنم!؟

 

حتا اگر کبود شود ران ِکوچکِ دست   تا پای ناخن ِ شست کبود

 لبِ بالا  بالا بیاید

تا لبِ پایین باد کند

 کلید لال شود اتاق لال

  نامت میان لبم لال

گیج بخورد هاج و واج بماند میان ِ لبم حرف

من و این شعر تا ته جر بخوریم حتا اگر حتا اگر حتا اگر...

بی نام ِ تو آواز کی می کنم

کی تا باز صدا بیاید حبس با سطلِ سفید رنگش روی کمرگاه ِ حافظه بریزد

توی نامها و شهرها   پایتختها   زیر دوش بشوید گذشته را سفید تا حالا را به حال ِ خود بگذارد

 

زیر حرفِ تهی قالب تهی کنم

 شانه خالی کنم      خانه خراب!

 دست خالی کمی در آینده دست درازی کنم

اسانس و حریر و رنگ بیاورم

 زمینه را مغز پسته ای کنم

کمی دارچین بپاشم در هوا

   سرخ بپیچم در صدا 

 حروفِ گل بهی بچینم  کنار صدفها

 

دریا مال ِ خودت!

روی شن ها در هم شنا می کنیم     خُب!؟

 

* این شعر قبلاٌ در سایت مجلهی شعر در هنر نویسش، منتشر شده است.

 

 

 

بالای صفحه

2005 by Maliheh Tirehgol. 
To Editor: ghorfeh@mtirehgol.com For Technical Support: techsup@mtirehgol.com
This page was last updated on 09/16/2016 .