روشنک بیگناه

 

 

شعر چهل و چهار

 از مجموعهی با سیلویا در پارک (2001)

 

به زیبا کرباسی

 

ایستادهاند

یکی سرش را گرفته

یکی بالهایش را

یکی گرفتن را وانمود میکند

تا ایستاده باشد با همه

چه دوری دخترک!

چه نزدیک!

دستی را که فراموش کردهای

در میان درخت جستوجو کن

 

ایستادهاند

یکی سرت را میگیرد

یکی بالهایت را

یکی هم میان دره پرتابت میکند.

بالای صفحه

2005 by Maliheh Tirehgol. 
To Editor: ghorfeh@mtirehgol.com For Technical Support: techsup@mtirehgol.com
This page was last updated on 09/16/2016 .