غرفهی آخر

سرمقاله

جُرعه یا غرفه 

سایت، وبلاگ، بلاگ، تارنما، مجلهی خانگی، و اکثراٌ، در قلمرو ادبیات جدی، و چه بهتر! و چه بهتر که فراوان، رنگارنگ، و دستیافتنی! آن هم در روزگاری که فکر و فهم و ادراک آدمی دستخوش بازیهای زبانی و دستخوش هیاهوی سکوتِ معنا شده است؛ و هجوم تفکر بازار، با سوءاستفاده از تمام دستاوردهای تمدن، دارد هوش و شعور انسان را به سود خود فیلتر میکند؛ آن هم زمانی که این فیلتر، مخصوص زبان و فرهنگ معینی نیست؛ بلکه با رفتارهایی  ظریف و نادیدنی، دارد سنگ بنای نظم خودکامهاش را در اعماق جان و روان ساکنان دهکده کارمیگذارد.  پس گرامی باد سطـر به سطرِ هر متنی که، در هر سایت و وبلاگ و بلاگ و تارنما و مجلهی خانگی یا هر نام دیگری، میروید و میبالد، تا به نظم موجود بگوید که من از قلب لمیزرعی که داری میسازی دانه میرویانم. و اینترنت، این دستاورد علم و تکنولوژی، بهخصوص، گرامی باد بر خط و ربط  زبان فارسی، که سدههاست از دَم چشمهی زلال گویش خود، تشنه برگشته است.

 غرفهی آخر هم، مانند دیگر نشریههای الکترونیکی، با جانی شیفتهی ادبیات به طور اعم، وادبیات فارسی به طور اخص، رهسپار این راه شدهاست؛ با این امید که به اندازهی یک غرفه (بخوانید جرعه)، بتواند تشنه را سیراب کند، و نه جلوههای تشنگی را تکرار کند.  چیستیهای غرفهی آخر را همین هدف است که رقم زده است؛ چیستیها، یعنی نیستیها و هستیهایش را:

نیستیها

غرفهی آخر نشریهای سیاسی نیست؛ مرزبندی ایدهئولوژیک ندارد؛ جهان وطن نیست؛ ناسیونالیست نیست؛ فمنیست نیست؛ شناسههای درون مرزی یا برونمرزی، زیر زمینی یا رو زمینی، رسمی یا غیر رسمی را به دنبال ادبیات فارسی یدک نمیکشد؛ اصل گرامیی تنوع را به مسلخ هیچ ایسم و بایدی نمیسپارد، یعنی، زال/ فرزندِ متفاوتِ ادبیات را به قلهی قاف تبعید نمیکند؛ غرفهی آخر به معنای حرف آخر هم  نیست؛ مدعیی کاری استثنائی هم نیست.

هستیها

غرفهی آخر نشریهای ادبی/ سیاسی/ اجتماعی/ فمینیستی است. یعنی نه گفتن به قدرتهای عینی و ذهنیی خودکامه را، البته و صد البته با زبان هنر، دلیل وجودیی خود میداند؛ خواه این قدرت، سیاسی باشد، مانند سرکوبگر تنوع اندیشه،  زبان، مذهب، نژاد، و فرهنگ؛ خواه فرهنگی و جامعهشناختی باشد، مانند یکهتازیی پیر و مرشد و مراد؛ خواه معرفت شناختی باشد، مانند سرکوب و ستم جنسی؛ یا خواه قدرتی باشد هستیشناختی، ماننـد مرگ. و این، یعنی که غرفهی آخر،  روبهروی مدعیی حرف آخر است؛ و حرمت بزرگتر را هم زمانی میگزارد، که بزرگتر (از هر سنخی که باشد)، رویش و هستیی مستقل دیگری را در کنار پیکر ستبر خود باور کند.

شرایط و روش کار

1) از آن رو که غرفه دار، زبانهای اقوام دیگر ایرانی را  نمیداند، وطنِ غرفهی آخر زبان فارسی است، حال از هر زبانی که به فارسی برگشته باشد.

2) غرفهی آخر، به قلمروهای شعر، داستان، نقد و پژوهش، ترجمه به فارسی، گفتوگو، معرفیی کتاب، معرفیی نویسندگان و شاعران اختصاص دارد.  

3)  مطالب غرفهی آخر شامل قانون حق مؤلف است، و بازچاپ آنها یا با لینک یا با ذکر مأخذ آزاد است.

4)  بازتابها را جدی میگیرد و آنها را منعکس میکند؛ مگر آن که بازتاب دهنده خود را جدی نگرفته باشد. 

5) آثاری را برای انتشار میپذیرد که با نرمافزار وُرد، و به دبیرهی جدانویسی تایپ شده باشند.

6)  برای تداوم، نیازمند یاریی یاران است، هم در زمینهی ارسال اثر و هم در زمینهی پیشنهاد.

7) غرفهی آخر، به یاریی دانش و مهارتهای فنیی عزیز عطایی (در کار وب) هستی یافته است.

سردبیر و ویراستار
ملیحه تیره گل
 سنت لوییس- میزوری
12 نوامبر 2004

بالاي صفحه

2004 by Maliheh Tirehgol. 
To Editor: ghorfeh@mtirehgol.com For Technical Support: techsup@mtirehgol.com
This page was last updated on 09/17/2016 .